Am faca sibh am bodach-sneachda a rinn mi fhìn is Màiri
air m' onair bha e eireachdail na sheasamh anns a' ghàrradh,
bha e àrd is bha e cruinn, nam bheachd-sa bha e àlainn
le sròin mhòr dhearg is sùilean dubha is beul le fiamh a' ghàir air.

Chuir sinn stoc mu amhaich airson cumail beagan blàths ris
is air a cheann am bonaid a thug mo sheanair à Ceann Phàdraig,
putanan na bhodhaig agus sguab am bac a ghàirdein
's nuair thàinig àm dhuinn dhol a laighe, dh'fhàg sinn soraidh slàn leis.

Ach, o mo chreach-sa thàinig, nuair dhùisg sinn làirne-mhàireach
's chaidh sinn chun na h-uinneige 's sinn dol a chur air fàilte,
bha am bodach ud air triall san oidhche 's cha robh nì air fhàgail
ach poll... is stoc... is bonaid a thug mo sheanair à Ceann Phàdraig.

(Bhon leabhar 'Trealaich is Tuilleadh Trealaich' le Mairead Hulse)